کروم
كروم
مقدار نياز روزانه: 120ميكروگرم
كروم به منزلة بيلی است كه سوخت را درون كوره ميريزد. اين ماده معدنی كمياب به انسولين متصل ميشود تا به عبور گلوكز (قند خون) از جدار سلول و ورود آن به داخل سلول، يعني جايی كه براي توليد انرژی میسوزد، كمك كند. افرادی كه كروم كافی مصرف نميكنند ممكن است دچار حالتي شوند كه به آن عدم تحمل گلوكز ميگويند. اين افراد قند خون بالايي دارند و اغلب سطح انسولين آنها نيز بالا است. سطح بالای قند خون اين افراد با تجويز انسولين اضافی پايين نمیافتد، اما با مصرف كروم مورد نياز قند خونشان كاهش مييابد. عدم تحمل گلوكز را ميتوان مرحلهای از ديابت نوع دوم (غيروابسته به انسولين) دانست.
نشانهها كمبود كروم شامل علائم شبه ديابتي كلسترول بالاي خون و مشكلات مربوط به سطح انسولين است.
دكتر ريچارد آندرسون، دانشمند محقق در آزمايشگاه نيازهاي غذايي در بخش آمريكايي مركز پژوهش تغذيهاي انسان بلتسويل در مريلند، چنين توضيح ميدهد: بيشترين كساني كه احتمالا از مكملهاي كروم سود ميبرند افرادي هستند كه به تازگي مبتلا به عدم تحمل خفيف گلوكز و افزايش اندك قند خون ميباشند. تاثير مفيد كروم بر روي افراد مبتلا به ديابت شديد يا طولاني مدت ثابت نشده است.
از آنجا كه كروم به عملكرد بهتر انسولين كمك ميكند، ممكن است موجب بالا بردن قند خون در افراد مبتلا به كاهش قند خون نيز شود، اين موضوع در بررسيهاي انجام شده توسط پژوهشگران بخش آمريكايي مركز پژوهش تغذيهاي انسان نشان داده شده است.
همچنين به نظر ميرسد كروم موجب بالا بردن كلسترول HDL، يعني كلسترول خوب ميشود.
شيرينيها محتواي كروم بدن را به تدريج تخليه ميكنند. كربوهيدراتهاي پيچيده مانند ماكاروني و سيب زميني به حفظ كروم بدن كمك ميكنند.
مصرف بی خطر كروم
بر اساس تحليل دكتر آندرسون، حتي رژيمهاي غذايي متعادلي كه توسط متخصصان تغذيه طراحي شده است حاوي كمتر از 50ميكروگرم و به طور متوسط در حدود 15ميكروگرم كروم به ازاي هر هزار كالري ميباشد، كه به مراتب كمتر از 120ميكروگرم توصيه شده است.
تصور ميشود كروم سه ظرفيتي كه در غذاها و مكملها وجود دارد، كاملا بي خطر است. دكتر آندرسون ميگويد: « بي خطر بودن دوزهاي تا 200ميكروگرم در روز كاملا اثبات شده است و بررسيهاي جديد نشان دادهاند كه مصرف مقادير تا 1000ميكروگرم در روز فاقد اثرهاي سمي است. ما هنوز نتوانستهايم يك دوز خطرناك براي كروم را به اثبات برسانيم، زيرا سميت هيچ كدام از دوزهاي تجويز شده تا كنون ثابت نشده است.»
با اين حال، هنوز بهتر است مقادير بيش از 200ميكروگرم در روز از مكملها بدون نظارت پزشك مصرف نشود.
از سوي ديگر، اگر شما در محيطي آلوده به تركيبات حاوي كروم كار كنيد، سعي خواهيد كرد خود را از غبار آن درو نگه داريد. كروم صنعتي، كه كاملا متفاوت از كروم موجود در غذاها است، سمي ميباشد.
افراد مبتلا به ديابت كه كروم مصرف ميكنند بايد تحت نظارت پزشكي باشند، چرا كه همگام با پايين افتادن قند خون ممكن است لازم باشد دوز انسولين كاهش يابد.
در بسياري از بررسيهاي دقيق انجام شده در مورد فلورايد كروم، از پيكولينات كروم، شكلي از كروم كه به آساني جذب ميشود، استفاده كردهاند. نيكوتينات كروم و اشكال آمينو اسيدي كروم نسبت به پيكولينات كروم جذب كمتري دارند، اما ميتوانند مقادير كافي از اين ماده معدنی را تامين كنند. شكلی از كروم كه كمترين قابليت جذب را دارد كلريد كروم است، كه در برخي از مكملها موليت ويتامين/مينرال يافت ميشود. اين شكل از كروم به ساير تركيبات موجود در غذاها متصل ميشود و بيشتر غيرقابل جذب ميگردد.
گاهي اوقات كروم را به صورت عامل تحمل گلوكز(GTF) ميفروشند، كه تركيبي از كروم، اسيد نيكوتينيك (شكلي از نياسين) و اسيدهاي آمينه است. دكتر آندرسون ميگويد كه GTF از لحاظ تركيبي بسيار متغير بوده است و بنابراين منبع قابل اعتمادي از كروم نيست.
منابع غذايی: مخمر آبجو، گل كلم و آب انگور
مقدار نياز روزانه: 120ميكروگرم
كروم به منزلة بيلی است كه سوخت را درون كوره ميريزد. اين ماده معدنی كمياب به انسولين متصل ميشود تا به عبور گلوكز (قند خون) از جدار سلول و ورود آن به داخل سلول، يعني جايی كه براي توليد انرژی میسوزد، كمك كند. افرادی كه كروم كافی مصرف نميكنند ممكن است دچار حالتي شوند كه به آن عدم تحمل گلوكز ميگويند. اين افراد قند خون بالايي دارند و اغلب سطح انسولين آنها نيز بالا است. سطح بالای قند خون اين افراد با تجويز انسولين اضافی پايين نمیافتد، اما با مصرف كروم مورد نياز قند خونشان كاهش مييابد. عدم تحمل گلوكز را ميتوان مرحلهای از ديابت نوع دوم (غيروابسته به انسولين) دانست.
نشانهها كمبود كروم شامل علائم شبه ديابتي كلسترول بالاي خون و مشكلات مربوط به سطح انسولين است.
دكتر ريچارد آندرسون، دانشمند محقق در آزمايشگاه نيازهاي غذايي در بخش آمريكايي مركز پژوهش تغذيهاي انسان بلتسويل در مريلند، چنين توضيح ميدهد: بيشترين كساني كه احتمالا از مكملهاي كروم سود ميبرند افرادي هستند كه به تازگي مبتلا به عدم تحمل خفيف گلوكز و افزايش اندك قند خون ميباشند. تاثير مفيد كروم بر روي افراد مبتلا به ديابت شديد يا طولاني مدت ثابت نشده است.
از آنجا كه كروم به عملكرد بهتر انسولين كمك ميكند، ممكن است موجب بالا بردن قند خون در افراد مبتلا به كاهش قند خون نيز شود، اين موضوع در بررسيهاي انجام شده توسط پژوهشگران بخش آمريكايي مركز پژوهش تغذيهاي انسان نشان داده شده است.
همچنين به نظر ميرسد كروم موجب بالا بردن كلسترول HDL، يعني كلسترول خوب ميشود.
شيرينيها محتواي كروم بدن را به تدريج تخليه ميكنند. كربوهيدراتهاي پيچيده مانند ماكاروني و سيب زميني به حفظ كروم بدن كمك ميكنند.
مصرف بی خطر كروم
بر اساس تحليل دكتر آندرسون، حتي رژيمهاي غذايي متعادلي كه توسط متخصصان تغذيه طراحي شده است حاوي كمتر از 50ميكروگرم و به طور متوسط در حدود 15ميكروگرم كروم به ازاي هر هزار كالري ميباشد، كه به مراتب كمتر از 120ميكروگرم توصيه شده است.
تصور ميشود كروم سه ظرفيتي كه در غذاها و مكملها وجود دارد، كاملا بي خطر است. دكتر آندرسون ميگويد: « بي خطر بودن دوزهاي تا 200ميكروگرم در روز كاملا اثبات شده است و بررسيهاي جديد نشان دادهاند كه مصرف مقادير تا 1000ميكروگرم در روز فاقد اثرهاي سمي است. ما هنوز نتوانستهايم يك دوز خطرناك براي كروم را به اثبات برسانيم، زيرا سميت هيچ كدام از دوزهاي تجويز شده تا كنون ثابت نشده است.»
با اين حال، هنوز بهتر است مقادير بيش از 200ميكروگرم در روز از مكملها بدون نظارت پزشك مصرف نشود.
از سوي ديگر، اگر شما در محيطي آلوده به تركيبات حاوي كروم كار كنيد، سعي خواهيد كرد خود را از غبار آن درو نگه داريد. كروم صنعتي، كه كاملا متفاوت از كروم موجود در غذاها است، سمي ميباشد.
افراد مبتلا به ديابت كه كروم مصرف ميكنند بايد تحت نظارت پزشكي باشند، چرا كه همگام با پايين افتادن قند خون ممكن است لازم باشد دوز انسولين كاهش يابد.
در بسياري از بررسيهاي دقيق انجام شده در مورد فلورايد كروم، از پيكولينات كروم، شكلي از كروم كه به آساني جذب ميشود، استفاده كردهاند. نيكوتينات كروم و اشكال آمينو اسيدي كروم نسبت به پيكولينات كروم جذب كمتري دارند، اما ميتوانند مقادير كافي از اين ماده معدنی را تامين كنند. شكلی از كروم كه كمترين قابليت جذب را دارد كلريد كروم است، كه در برخي از مكملها موليت ويتامين/مينرال يافت ميشود. اين شكل از كروم به ساير تركيبات موجود در غذاها متصل ميشود و بيشتر غيرقابل جذب ميگردد.
گاهي اوقات كروم را به صورت عامل تحمل گلوكز(GTF) ميفروشند، كه تركيبي از كروم، اسيد نيكوتينيك (شكلي از نياسين) و اسيدهاي آمينه است. دكتر آندرسون ميگويد كه GTF از لحاظ تركيبي بسيار متغير بوده است و بنابراين منبع قابل اعتمادي از كروم نيست.
منابع غذايی: مخمر آبجو، گل كلم و آب انگور
+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم فروردین ۱۳۸۶ ساعت 14:28 توسط دکتر اکبر رضایی فیزیوتراپیست
|
كراتين چيست؟ 
دکتر اکبر رضایی